Pagina's

maandag 19 juni 2017

De sleutel en het geheugen

Het is maandagmiddag en ik ga op de fiets de kinderen van school halen. Ik neem de losse reservesleutel mee in de ondiepe zak van mijn korte broek. Onderweg voel ik af en toe of de sleutel er nog in zit. Ja hoor, telefoon links en sleutel rechts, alles op z'n plek.

Bij school sta ik in de schaduw te wachten. Even later ga ik op een elektriciteitskastje zitten want het duurt best lang. Sophie komt er eindelijk aan. samen met een vriendinnetje dat klassendienst had. Noa heeft ook klassendienst en komt nog iets later. 'Heb je je fietssleutel?', vraag ik. Ze kan 'm niet vinden. Net als vorige week, toen was de sleutel tussen en kastje en een tafelpoot gevallen. Dit keer kunnen we de sleutel niet vinden. Gelukkig zit ie nog in de fiets, niks aan de hand.

Met z'n vieren fietsen we naar huis. Bij school heb ik nog gecheckt of de huissleutel in m'n zak zit. We zetten de fietsen neer en ik wil de sleutel pakken. WEG! Het is tegen half 3, bloedheet en ik kan het huis niet in.

Gelukkig is er wat bewolking en kunnen de meiden op de trampoline spelen zonder weg te branden. Ik fiets snel naar school en speur de hele weg af naar de sleutel. Niks. Bij school kijk ik naast het kastje waar ik op de kinderen wachtte. Ook niks. De hele terugweg zoek ik weer naar de sleutel. Ik bedenk me nog dat de kinderen in het schuurtje kunnen schuilen, mocht het gaan regenen. Wat het natuurlijk niet gaat doen vandaag, maar het geeft me toch een soort gerust gevoel.

En dan klikt er iets in mijn hoofd.....het schuurtje is open......dus.....
Ik ben na de hersenvliesontsteking in 2009 soms wat vergeetachtig. Niet dramatisch hoor. Maar vanmiddag heb ik bij thuiskomst alles op de automatische piloot gedaan. Schuurtje open gemaakt om de fietsen in te zetten, bedacht me dat de fietsen ook wel even buiten konden blijven staan. Daarna loop ik naar de achterdeur om die open te doen en op dat moment ben ik dus al vergeten dat ik de sleutel voor het schuurtje heb gebruikt.

Laten we dit voorval maar snel vergeten :)


donderdag 18 mei 2017

Nieuwe jurkjes

Jaren lang naaide ik alleen met katoentjes, waar geen rek in zit. Alles met rek vond ik een beetje eng. Maar op een gegeven moment wilde ik eens wat anders maken voor Noa en Sophie en dus probeerde ik een jurkje van tricot te maken.

Met m'n naaimachine ging dat redelijk maar ik was niet enorm tevreden omdat de stof aan de bovenkant niet wordt getransporteerd.

Dus kocht ik een overlock, de Lewenstein 700DE. En man, wat ben ik daar blij mee!

Noa wilde graag een stofje met pauwenveren en gelukkig vond ik dat bij naaiplezier. Het is een dunne tricot. Ik vind het lastig om het stiksel van de mouwen en de onderzijde mooi te krijgen met een tweelingnaald. Bij dunne tricot staat het een beetje bol. Ik denk dat ik er een boordje aan ga zetten.


Daar kocht ik ook het stofje met de veren. Het is een wat dikkere tricot, joggingstof. Daar kan ik veel beter mee omgaan :)


Het patroon dat ik gebruikte is de Imme.
Het is een vrij smal patroon dus voor het minder rekbare stofje van de veren-jurk maakte ik 'm iets wijder.

maandag 27 maart 2017

Een nieuwe lente...


Het is prachtig weer. En dan begint er van alles te kriebelen. Weer bloggen bijvoorbeeld. En ik ben al heerlijk bezig geweest in de tuin. De moestuinbak is verplaatst en er zit nieuwe aarde in. Vanmiddag maakte ik van de gesnoeide bamboe een raster voor de erwtjes die ik ook maar meteen zaaide.

Een tijd geleden trakteerde ik mezelf op een overlock. Wat is dat fijn om mee te werken! Er gaat een wereld voor me open want ik kan nu werken met tricot en dat is een genot! Ik maakte al 3 truien en 1 shirt voor de kinderen. Sophie koos het stofje zelf, bij Jan Sikkes. De paarse stof had ik nog liggen.